Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα LateNightStories. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα LateNightStories. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2015

Μέχρι να σε ξαναδώ...

0


Πόσο σκληρό είναι να φεύγουν οι άνθρωποι από τη ζωή σου. Άνθρωποι με τους οποίους μοιράστηκες χρόνια ολόκληρα, ή μήνες, ή μέρες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, ή ακόμα και μερικές ώρες. Άνθρωποι με τους οποίους μοιράστηκες τους φόβους σου, τις ανασφάλειές σου, τα όνειρά σου, εξαφανίζονται..


Άραγε ισχύει το "μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται"; Δε νομίζω. Πάντοτε κάτι τυχαία δίνει την αφορμή για να ανοίξει το κουτάκι με τις αναμνήσεις. Μια φωτογραφία, ένα βιαστικό σημείωμα στο ημερολόγιο, ένα τραγούδι. Απομεινάρια μιας ξεχασμένης και τσαλακωμένης ευτυχίας. Και ξαφνικά ξεχειλίζουν από μέσα σου τα συναισθήματα, όλα αυτά που προσπαθείς με κόπο και τέχνη να κρύψεις για να μη σε πουν αδύναμο, συναισθηματικό, κολλημένο. Για να το παίξεις δήθεν άνετος και cool. Και τι να κάνεις; Να κάψεις τις φωτογραφίες, να σκίσεις τα σημειώματα, να μην ξανακούσεις μουσική ποτέ; Ανώφελο. Πάντα κάτι θα δίνει αφορμή για να θυμηθείς αυτά τα μάτια που έχουν ριζώσει μέσα σου. 

Και συνειδητοποιείς πως όλα τα όνειρα που έκανες, οι προσπάθειες, οι συμβιβασμοί, οι υποσχέσεις, η προσμονή, η αναμονή, η απόσταση, η μη απόσταση, τα σχέδια τα κοντινά, τα σχέδια τα μακρινά, η αίσθηση ότι μπορείς να κατακτήσεις τον κόσμο, όλα πήγαν στον κάδο ανακύκλωσης. Και τώρα πια είστε δύο άγνωστοι. Λες και δε μοιραστήκατε ποτέ αυτές τις στιγμές. 

Πόσο ανώφελο φαίνεται.. Τα ξενύχτια που έκανες, η προσπάθεια που κατέβαλλες, η υπομονή, οι συμβιβασμοί, τα μηνύματα, τα τηλεφωνήματα, τα καρδιοχτύπια, η παραμέριση του "εγώ" σου, τα δάκρυα, οι χαρές, τα γέλια, τα φιλιά, οι αγκαλιές, το τρέμουλο την ώρα του αποχωρισμού, όλα πήγαν στο βρόντο. Σαν να μην τα έκανες ποτέ. Σαν να μην τα ένιωσες ποτέ. Κι όμως τα ένιωσες και τα έκανες γιατί τα γούσταρες και γιατί έτσι ήσουν εντάξει με τον εαυτό σου και τον άνθρωπό σου.

Και οι υποσχέσεις, τα όνειρα και τα μεγάλα λόγια;

Εντάξει μπορεί καταστάσεις να άλλαξαν, μπορεί οι άνθρωποι να άλλαξαν.. μπορεί να προέκυψαν εμπόδια, μπορεί να μη βόλεψε τελικά.. μπορεί να μπήκαν τρίτα πρόσωπα, μπορεί ο άλλος να είχε άλλους στόχους, μπορεί ξαφνικά η απόσταση να έγινε ανίκητη. Χίλια μπορεί.  Ωστόσο αυτοί δεν είναι λόγοι για να χάνονται οι άνθρωποι..

Να χαίρεσαι που είχες την ευκαιρία να το ζήσεις, να χαίρεσαι που είχες την ευκαιρία να τους γνωρίσεις γιατί όλοι κάτι σου έμαθαν..Και μπορεί να μην είστε μαζί ή να μην τους ξαναδείς ποτέ, όμως να τους κρατήσεις έτσι όπως τους θυμάσαι...Όμορφους..Με τη λάμψη που τους έδιναν τα μάτια σου.. Κι αν κάποτε τυχαία ξαναβρεθείτε να τους χαμογελάσεις γιατί αν δεν ήταν αυτοί δε θα ήσουν ο άνθρωπος που είσαι τώρα..


Κείμενο: PsycoKiller 





Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015

Αναζητώντας τον κύριο Τέλειο

0

Τον τελευταιο καιρο ακουω μονιμως τις φιλες μου να λενε το ποσο ατυχες ειναι, οτι δεν υπαρχει κανενας σωστος αντρας εκει εξω και αλλα παρομοια. Και ναι ισως να ειναι η αληθεια... αλλα εν μέρει. Δες το λογικα... γινεται να εξαφανιστηκαν οι αντρες απο προσωπου γης η ξαφνικα να εγιναν ολοι προβληματικοι; 


Ας είμαστε ρεαλίστριες!!! Δεν είναι όλοι οι άντρες γουρούνια, πέφτουλες, άξεστοι, δε γίνεται να το παίζουν άνετοι, να προσπαθούν να σε "ρίξουν" και μετά να εξαφανίζονται, να ζήτουν μόνο από σένα χωρίς αυτοί να δίνουν το ελάχιστο. Απλά δε γίνεται! Eντάξει ναι - μερικοί μπορεί και να είναι - αλλά ας μην κάνουμε βιαστικές γενικεύσεις. Ίσως θα πρέπει να χαμηλώσουμε και εμείς λίγο τα στάνταρ μας. Να δώσουμε μία δεύτερη ευκαιρία σε αυτόν που φαίνεται να έχει προοπτική αλλά δεν ικανοποιεί τις υψηλές προδιαγραφές που έχουμε στο μυαλουδάκι μας. 

Προφανώς και ο άντρας ο ψηλός, ο γυμνασμένος, με το θεληματικό πηγούνι, που έχει "καλή" δουλειά, αυτοκίνητο, φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, που έχει μούσια και τατού σύμφωνα με τη μόδα της εποχής, που είναι ταυτόχρονα ευγενικός, τρυφερός, με καλούς τρόπους και ωραίο γούστο απλά ΔΕΝ υπάρχει! Και αυτό γιατί σε αυτή τη ζωή δε μπορούμε να τα έχουμε όλα. O κύριος Τέλειος ή ο Mr Perfect αγγλιστί είναι ένα κλισέ που έχει τις ρίζες του σε "σκοτεινές" εποχές και φυσικά δεν υφίσταται εφόσον αποδεδειγμένα κανείς δεν είναι τέλειος.

Δε γίνεται όλα τα καλά και ιδανικά να συνδυάζονται σε έναν μόνο άνδρα. Ο sexy και δυναμικός αλλά παράλληλα ρομαντικός και με αίσθηση του χιούμορ υπάρχει μόνο στη Μαρία της Γειτονιάς για όσους την πρόλαβαν. Ο αλήτης που μεταμορφώνεται σε πρίγκιπα μόνο για εμάς - και καλά- σίγουρα θα μεταμορφωθεί και για άλλες. 


Ο Τέλειος άντρας μπορεί να βρίσκεται στο παιδί που σου φτιάχνει τον καφέ κάθε πρωί πριν πας στη δουλειά, σε αυτόν που σε κοίταζε σήμερα το πρωί αλλά εσύ ούτε που του έδωσες σημασία επειδή δεν ήταν 1,85 ή στα μάτια του παιδικού σου φίλου.

Μην περιμένεις να έρθει πάνω στο άσπρο άλογο. Μπορεί να έρθει μέσα σε άσπρο Auris, πάνω σε άσπρη Vespa ή πάνω σε άσπρο surfboard. Για αυτό πριν βιαστείς να απογοητευτείς και να βγάλεις εύκολα συμπεράσματα, έλεγξε όλα τα μεταφορικά μέσα!



Ran






Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

Νιώσε αυτό που γουστάρεις!

0



Πολλές φορές ακούμε φίλους και γνωστούς να ρητορεύουν για το τι θα έπρεπε να νιώσεις, να πράξεις, να αισθανθείς. «Δε θα έπρεπε να πάρεις τηλέφωνο», «Δε θα έπρεπε να μιλήσεις εσύ», «Δε θα έπρεπε να πας» και μπλα μπλα μπλα. Και ναι φυσικά θα δεχθείς συμβουλές και απόψεις, εσένα σε ρώτησε ποτέ κανείς όμως; Σε ρώτησαν τι ένιωσες και έπραξες έτσι; Σε ρώτησαν πως βίωσες μια κατάσταση; Σωστό ή λάθος, ο μόνος που μπορεί να σου πει τι να νιώσεις είναι ο εαυτός σου.

Οι πράξεις μας είναι αποτελέσματα των συναισθημάτων μας. Αυτά μας οδηγούν να πράξουμε! Τα συναισθήματα είναι με τη σειρά τους αποτελέσματα των βιωμάτων μας. Και τα «πρέπει» είναι ο φόβος μήπως κάνουμε λάθος. Ένα ξέρω! Τα συναισθήματα δεν είναι ποτέ λάθος. Κι ας μην έχουν ανταπόκριση, κι ας μην εκτιμηθούν, κι ας μην τα δείξεις ποτέ. Δεν αισθανόμαστε για να πάρουμε κάτι πίσω. Αισθανόμαστε γιατι έτσι γουστάρουμε, και όποιος δεν αισθάνεται με αυτόν τον τρόπο κάτι κάνει λάθος.

Νιώσε αυτό που γουστάρεις! Πες ό,τι αισθάνεσαι! Η σωστή στιγμή δε θα έρθει ποτέ. Η σωστή στιγμή είναι πάντα τώρα. Πάρε τώρα τηλέφωνο, πήγαινε τώρα εκεί που θές, πες τώρα τι νιώθεις, κάνε τώρα αυτό που σκέφτεσαι.

Φοβάσαι; Ναι το ξέρω! Ο φόβος είναι το μικρό, μαύρο τερατάκι που παρασιτεί δίπλα στα συναισθήματά μας. Κι όσο δεν τα εξωτερικεύουμε τόσο τρέφεται και τόσο μεγαλώνει ο φόβος, η αμφιβολία, η ανασφάλεια και η υπερβολική σκέψη. Τα συναισθήματα κατατρώγονται από όλα αυτά και στο τέλος σου μένει η πικρή γεύση της εσωστρέφειας και του εγωισμού. Και θυμήσου! Το σύμπαν μας φέρνει πάντα αντιμέτωπους με τους φόβους μας, οπότε θα τους ζήσεις έτσι κι αλλιώς!

Νιώσε αυτό που γουστάρεις, ακόμα κι αν όλοι σου λένε πως είναι λάθος, ακόμα κι αν έχεις χάσει την ελπίδα σου, ακόμα κι αν σου φαίνεται παράλογο, ακόμα κι αν δεν έχεις τίποτα να περιμένεις. Μόνο τότε λένε θα πεις την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι αυτό που νιώθεις. Μόνο εσύ το ξέρεις.

Μην περιμένεις τίποτα! Δέξου ο,τι αισθάνεσαι και πορεύσου με αυτό. Μην χάνεις την αξιοπρέπειά σου και πίστεψε σε αυτό που είσαι. Αναζήτησε την ασφάλεια και την επιβεβαίωση στον εαυτό σου και όχι στους άλλους.

Παράτολμο δε λέω! Η πίστη στα συναισθήματά μας μπορεί να οδηγήσει ορισμένες φορές σε ακραίες συμπεριφορές. Βρες τα όριά σου κι αν το μυαλό σου μπερδευτεί κάνε ένα διάλλειμα. Βγες μόνος σου για ένα ποτό, πήγαινε μια βραδινή βόλτα, μίλησε με έναν άγνωστο, κάνε ένα τσιγάρο. Κάποιος είπε κάποτε: «Δεν έχεις τίπονα να χάσεις, τίποτα να κερδίσεις! Πίστεψε στον άνθρωπο που θέλεις να γίνεις κι όταν είσαι σε πόλεμο με τον εαυτό σου ...just ride».


Νιώσε αυτό που γουστάρεις και μην σκέφτεσαι πολύ. Η ζωή είναι μικρή για να πάρουμε τον εαυτό μας πολύ στα σοβαρά. Η στιγμή σου είναι τώρα κι αν χρειάζεσαι ένα σημάδι για να κάνεις ο,τι νιώθεις στο δίνω τώρα. Αυτό είναι!


Κείμενο : GeePap




Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2015

Ερωτευτείτε γιατί χανόμαστε...

1



Τρέχουμε να τα προλάβουμε όλα, δουλειές, υποχρεώσεις και πάλι δουλειές και υποχρεώσεις. Περνούν οι μέρες, οι βδομάδες, οι μήνες μέσα στην ίδια ρουτίνα. Αλλάζουν οι εποχές χωρίς καν να το καταλάβουμε... Και μέσα σε όλα αυτά ξεχάσαμε την ομορφιά του έρωτα, του φλερτ, της επικοινωνίας. Περιμένουμε να γνωρίσουμε και να γνωριστούμε με κάποιον μέσα από μια οθόνη, να μας κάνει like, να τσατάρουμε για να τον μάθουμε καλύτερα, να μάθουμε για τη ζωή του μέσα από φωτογραφίες και posts. Να εισβάλουμε στα κλεφτά, χωρίς να το ξέρει, ψαχουλεύοντας πού είναι και τι κάνει… Ξεχάσαμε πώς είναι να βλέπεις κάποιον που σ’ αρέσει και να ρισκάρεις να τον διεκδικήσεις... Βλέπεις η οθόνη του υπολογιστή σου προσφέρει την ασφάλεια που ομολογουμένως από κοντά δεν την έχεις. Αν σε απορρίψει πατάς ένα delete, δεν απαντάς, τον αγνοείς και μετά ούτε γάτα, ούτε ζημιά.

Δεν γίνεται ξαφνικά όλοι οι άντρες να έγιναν δειλοί και να κομπιάζουν μπροστά σε μια κοπέλα, δε γίνεται όλες οι γυναίκες να έγιναν ψιλομύτες και να απωθούν τα αγόρια... Αλλού είναι η πηγή του κακού. Βολευτήκαμε σε αυτή την νέα πραγματικότητα. Φοβόμαστε να πληγωθούμε, να ακούσουμε την απόρριψη, να εκτεθούμε. Γιατί όμως; Γιατί να μην τολμούμε να πούμε αυτά που σκεφτόμαστε; Έχει και η χυλόπιτα τη γλύκα της! Πώς θα μάθεις αν δε φας τα μούτρα σου;

Μα δεν υπάρχει καλύτερο αφροδισιακό από το φλερτ. Όπου και αν καταλήξει κάτι έχει να σου μάθει, κάτι να σου προσφέρει. Ερωτευτείτε, γνωριστείτε, τολμήστε να κάνετε την πρώτη κίνηση και ας φάτε τα μούτρα σας. Μπορεί όμως και όχι! Πώς θα μάθουμε αν δεν ρισκάρουμε;;; Ο έρωτας μας αλλάζει, μας κάνει πιο δραστήριους, πιο όμορφους, πιο ζωντανούς, ακόμα και πιο έξυπνους, λένε οι επιστήμονες. Μόνο καλά φέρνει στη ζωή μας ο έρωτας και δυστυχώς κατέληξε στις μέρες μας να είναι τρόμος. Τρόμος μήπως πληγωθούμε, μήπως απογοητευτούμε, μήπως πονέσουμε, μήπως εκτεθούμε. Εεε και;; Οι πρώτοι ή τελευταίοι θα είμαστε; Και όσο προσπαθούμε να το αποφύγουμε, να κλεινόμαστε στο καβούκι μας τι καταφέρνουμε;

Το μόνο που μας έχει μείνει σε τούτη την εποχή που όλα φορολογούνται και όλα είναι αβέβαια είναι ο έρωτας! Τόλμησε να ερωτευτείς. Ερωτεύσου τον περιπτερά, τον μπάρμαν (και ας μην είναι και τόσο ασφαλές!), το παιδί από το βενζινάδικο, το αγόρι του 1ου ορόφου, το συμφοιτητή σου, την κοπέλα από τη δουλειά, τον οδηγό του διπλανού αυτοκινήτου στο φανάρι... Ερωτεύσου!!! Είναι το πιο όμορφο συναίσθημα ο έρωτας και υπάρχει άθφονος για όλους, μην τον τσιγκουνεύεσαι, δώσ’ τον απλόχερα και μην περιμένεις και πάντα αντάλλαγμα. Ερωτευθείτε να γίνει ο κόσμος πιο όμορφος, να ακούγονται μόνο τα γέλια στους δρόμους, να ξεκουραστούν οι υπολογιστές και να γεμίσουν ερωτευμένες αγκαλίες οι αμμουδιές, τα παγκάκια και οι πλατείες. Ερωτευθείτε!!! Ερωτευθείτε γιατί χανόμαστε...


Ερωτευτείτε... γιατί χειμωνιάζει!! Και ο χειμώνας θέλει έρωτα για να αντέξεις το κρύο. Είναι πιο ζεστή μια αγκαλιά από ένα μάλλινο πουλόβερ, είναι προτιμότερα δυο φιλιά και ένα χάδι στην κόκκινη μυτούλα από το κρύο από ένα κασκόλ. Είναι πιο ζεστό το κρεβάτι όταν το μοιράζονται δύο και εκείνα τα βράδια στον καναπέ με ταινία και σοκολάτες αποκτούν μια αλλοιώτικη γλύκα...  


Κείμενο : Libra


Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

It's complicated....

0


Άραγε μαζί με τις εποχές άλλαξαν και οι άνθρωποι; Άλλαξαν οι συμπεριφορές και τα συναισθήματα; Άλλαξαν και οι ανθρώπινες σχέσεις; Σίγουρα άλλαξε ένα από τα είδη της. Οι ερωτικές σχέσεις. 


Μια ερωτική σχέση δεν θα έπρεπε να εγκλωβίζεται μόνο στο κομμάτι της σχέσης αλλά και όλων των παράπλευρων παραγόντων. Στη σημερινή εποχή η βιομηχανία του σεξ είναι τεράστια και αποφέρει πλούτο. Αν ένα βίντεο κλιπ δεν ενέχει τέτοιες σκηνές ή γυμνά κορμιά, δεν έχει επιτυχία, δεν διεγείρει και δεν ξεσηκώνει. Κάνοντας λοιπόν αυτόν τον πρόλογο θα θέσω αυτό που απασχολεί πολλούς ανθρώπους σήμερα. 

Πού πήγαν οι σχέσεις; Πού πήγαν οι δεσμεύσεις και η φράση <<θες να είμαστε μαζί;>>. Κάπου χάθηκαν. Κάποιος κακός εργένης τις εξαφάνισε απο το λεξιλόγιο σχεδόν όλων των αντρών και ίσως και κάποιων γυναικών. Για να μην είμαι απόλυτη σίγουρα υπάρχουν και άνθρωποι που συνάπτουν σχέσεις, αλλά γιατί έχει γίνει τόσο δύσκολο; Το να χτίσεις μία αρχικά ανθρώπινη σχέση κατά βάση είναι δύσκολο γιατί χρειάζεται προσπάθεια, υποχωρήσεις και θέληση. Στην ερωτική σχέση τα πραγματα κυλάνε αναμεμειγμένα με το σέξ και τα συναισθήματα. Οι free καταστάσεις είναι πιο in fashion από ποτέ. Προφανώς γιατί όλοι θέλουν να κάνουν κάτι χωρίς τις πρωινές αγκαλίτσες και κάθε φορά με διαφορετικές παρτενέρ. Συμφωνώ γιατί και με αυτήν την συμπεριφορά αποκτάς εμπειρία, που είναι πολύ σημαντική. Επίσης δεν έχεις με όλους την επιθυμητή ερωτική χημεία και ψάχνεις μέχρι να την βρεις.'Αλλωστε το σεξ είναι μία ανάγκη του οργανισμού όπως το φαγητό, μόνο που αν δεν το κάνεις για αρκετό καιρό δεν πεθαίνεις. Απλά καταλαγιάζεις μέσα σου τις ορμές σου. 

Το σεξ έχει γίνει πλέον τόσο εύκολο για τον λόγο ακριβώς ότι δεν έχει μέσα του την δόση της δέσμευσης. Όμως ποιός ορίζει τα όρια του κάνουμε μόνο την πράξη ή έχουμε συναισθήματα ή γεμίζουμε ο ένας τη μοναξιά του άλλου ή απλά περνάμε τον χρόνο μας; Οι φάσεις και οι "ό,τι να ναι" καταστάσεις(έτσι τις ονομάζω εγώ)κρατάνε συνήθως 3 εβδομάδες μέχρι ο ένας από τους δύο να πάρει αυτό που θέλει ή απλά να βαρεθεί. 

Συνήθως ξεκινούν με τις καλύτερες προοπτικές και κυρίως συνοδεύονται από καλό σεξ. Κάτι σαν μενού εστιατορίου ακούγεται. Μόνο που στο τέλος της βραδιάς αυτό που καταθέτεις είναι τα συναισθήματα σου και όχι λεφτά. Α!! Και το μπουρμπουάρ είναι το φταίξιμο στον ευατό σου που για πρώτη ή για ακόμα μία φορά έπεσες έξω για κάποιον άνθρωπο. Αυτές λοιπόν οι φάσεις έχουν και τα συν αλλά και τα πλήν τους. 

Σίγουρα περνάς καλά,γουστάρεις που για λίγο είσαι μόνη σου αλλά ξέρεις ότι υπάρχει και κάποιος άλλος στην πόλη, δοκιμάζεις κάτι καινούριο και σιγά σιγά το ανακαλύπτεις. Και φυσικά υπάρχει αρκετό πάθος. Πάθος για το άγνωστο και το απροσδιόριστο και ίσως και για την δυσκολία του πράγματος. Την δυσκολία του να κάνεις κάποιον δικό σου και να μην τον μοιράζεσαι. Αυτή η ευφορία και η χαρά κρατούν για λίγο. Τα πλήν της υπόθεσης δεν αργούν να εμφανιστούν. Όπως λέει και μία φίλη μου, σε αυτά τα πράγματα πάντα κάποιος γουστάρει περισσότερο. Σε αυτό το σημείο κάποιος θέλει κάτι παραπάνω, το επόμενο βήμα. Και όταν ο ένας από τους δύο δεν το θέλει τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Χάνεται η επικοινωνία, μπορεί να μπούν και άλλα άτομα στο ερωτικό παιχνίδι, να
ακούσεις σκληρά λόγια. Να πληγωθείς σε ένα γενικό πλαίσιο.

Μήπως λοιπόν αυτές οι φάσεις δεν είναι για όλους; Θεωρώ ότι για τους
ευαίσθητους και τους συναισθηματικούς είναι αυστηρά απαγορευμένες. Ένας συναισθηματικός και γιατί όχι ρομαντικός τύπος δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι όλα γίνονται για λίγες καλές στιγμές, για ένα καλό κρεβάτι και από την άλλη να μην ξέρεις τι κάνει και που είναι ο άλλος, γιατί ως μη επίσημο πρόσωπο, δεν μπορείς να εισβάλλεις στην ζωή του με ερωτήσεις και ανακρίσεις. Αν νιώθεις ότι δεν το αντέχεις αυτό το αβέβαιο και αόριστο δεν είναι ανάγκη να το κάνεις μόνο και μόνο για να αρέσεις στον άλλον. Γιατί κατά βάθος έχουμε χάσει την πίστη στον εαυτό μας και την αυτοεκτίμησή μας και γι' αυτό επιλέγουμε τέτοιου είδους συντρόφους. Για να γεμίσουμε(πόσο γελιόμαστε)τα κενά του εαυτού μας και να μην ξεσκεπάσουμε την γυμνή μας αλήθεια.

Έτσι δεν είναι κακό να αναζητάς μια ζεστή αγκαλιά που πραγματικά είναι ανοιχτή για εσένα χωρίς ανταλλάγματα και συμφέροντα και είναιβέβαιη. Όπως δεν είναι κακό να επιλέγεις να μείνεις μόνος, όπως δενείναι κακό να αναζητάς free καταστάσεις γιατί σου ταιριάζουν. Αλλάπάντα να έχεις στο νου σου την ειλικρίνεια και την αλήθεια σου. Αυτή νατη δίνεις άφοβα παρά να δίνεις απογοήτευση και βαθύτερο πόνο..


Κείμενο : ΒΕ-rou

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2015

Τι να θυμηθώ απ’ τα μάτια σου…

0





Περνούν οι άνθρωποι από τη ζωή μας και φεύγουν... Φεύγουν τόσο ξαφνικά όσο μπήκαν. Άνθρωποι που πέρασες στιγμές, μέρες, μήνες, χρόνια από τη ζωή σου χάνονται..Τους βλέπεις στο δρόμο και προσποιείστε τους ξένους. Μπορεί να πεις και κανένα τυπικό γεια, να το παίξεις άνετος πως δεν τρέχει και τίποτα...

Εξάλλου πέρασε καιρός από τότε που ήταν ο ανθρωπός σου, τώρα δεν είστε τίποτα περισσότερο από δυο γνωστοί, δυο γνωστοί που βρέθηκαν τυχαία. Αλήθεια, πόσος καίρος πρέπει να περάσει για να ξεριζώσεις έναν άνθρωπο από μέσα σου, να ξεχάσεις τι ζήσατε, να πάψεις να τον ονειρεύεσαι, να τον σκέφτεσαι, να προχωρήσεις με τον επόμενο και να μην πέφτεις στην παγίδα της σύγκρισης; Άραγε υπάρχει κάποιο χρονικό όριο σε όλα αυτά ή μήπως όλα είναι τυχαία; 

Οι περισσότεροι λένε πως όλα είναι στο μυαλό, ο χρόνος που περνάει είναι ο καλύτερος γιατρός. Όταν όμως έχεις ζήσει κάτι έντονο και δυνατό όσα χρόνια και αν περάσουν αυτό θα αναζητάς. Και ναι φυσικά και δεν θα το ξεχάσεις...Πώς μπορείς να διαγράψεις ένα κομμάτι της ζωής σου; Ποιος είπε να το διαγράψεις; Όσοι το έκαναν δεν αγάπησαν αληθινά, δεν ερωτεύτηκαν, δεν έξησαν... Δεν είναι σχέδια από κιμωλία πάνω σε ένα μαυροπίνακα οι άνθρωποι για να τους σβήσεις. Να τους θυμάσαι τους ανθρώπους που έξησες μαζί.. όσο διάστημα και ήταν αυτό. 

Όλοι κάτι είχαν να δώσουν, όλοι σου έμαθαν από κάτι. Άλλοι λιγότερα και άλλοι περισσότερα. Και αν υπάρχει αυτός ο ένας που σου έδωσε τα πάντα, που σε έκανε αυτό που είσαι σήμερα κράτα τον μέσα σου βαθιά και μην τον βγάλεις ποτέ από εκεί. Κράτα τον ψηλά και δώσ’ του την καλύτερη θέση στην καρδιά σου. Βάλτον όμως στο ΠΑΡΕΛΘΟΝ γιατί όσο και να σε πονά εκεί ανήκει. Και προχώρα στο ΜΕΛΛΟΝ. 

Όσο γυρίζεις και κοιτάς το παρελθόν το μέλλον δεν θα ‘ρθει. Θα μείνεις εκεί για πάντα κολλημένος. Και όταν και αν κάποια στιγμή ξυπνήσεις θα δεις πως τα χρόνια πέρασαν, η ζωή έφυγε και εσύ έμεινες εκεί να σκέφτεσαι τον ίδιο άνθρωπο, τα ίδια λόγια, να ακούς τα ίδια τα τραγούδια που σου θυμίζουν εκείνον, να αναζητάς κάπου να τον συναντήσεις μέσα στο πλήθος για να θυμηθείς τα μάτια του που πασχίζεις να μην τα ξεχάσεις... 


Κείμενο : Libra



Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015

Η αγάπη βρίσκεται εκεί ακριβώς που είσαι

0




Έχεις σκεφτεί ποτέ πως συνέχεια αναζητάς την αγάπη σε όλα τα λάθος μέρη; Έχεις σκεφτεί ποτέ να ψάξεις εκεί ακριβώς που είσαι; Ο άνθρωπος είναι ένα από τα πιο παράξενα και σπάνια έμβια όντα. Άπληστα αναζητούν και όταν σταματήσουν, τελικά καταλαβαίνουν πως αρχίζουν να βρίσκουν. Να βρίσκουν την αγάπη, τον σεβασμό, την ευτυχία. Όταν σταματήσουν να λαχταρούν, αρχίζουν να βρίσκουν.

Με έναν μυστηριώδη τρόπο το σύμπαν, ή ο,τιδήποτε κι αν είναι αυτό, ειρωνικά μυρίζεται την επιθυμία μας για αγάπη και τον φόβο να μην την βρούμε ποτέ. Η αγάπη είναι δική μας μόνο όταν αφήσουμε τα πράγματα να κυλήσουν με το δικό τους ρυθμό. Πόσες φορές έχεις ερωτευθεί χωρίς την παραμικρή προσπάθεια; Έχω συναντήσει ανθρώπους να προσπαθούν (απελπισμένα) για σχέσεις και να πιέζουν καταστάσεις. «Γδέρνουν» την ψυχή τους, όπως ακριβώς τα δάχτυλα τις χορδές μιας κιθάρας, τόσο ελαφρά και τόσο αποτελεσματικά. Οδηγούνται στη θλίψη. Και όπως είπε και κάποιος σοφός «Η θλίψη είναι κρυμμένη σε επίχρυσα παλάτια, και δεν υπάρχει διαφυγή».

Έχω δει ανθρώπους να ερωτεύονται σε ανύποπτο χώρο και χρόνο με απρόσδόκητα άτομα. Για μένα, οι δεύτεροι είναι και οι τυχεροί! Γιατί το μεγάλο πλεονέκτημα της άγνοιας του τι θα γίνει στο μέλλον, εντείνει το συναίσθημα.

Όμως, τι συμβαίνει με εκείνουν που «έπεσαν» πολεμώντας; Λοιπόν, αυτοί έπεσαν στον φαύλο κύκλο της ελπίδας. Η ελπίδα μας σπρώχνει να καταβάλουμε περισσότερη και περισσότερη προσπάθεια. Και αυτό φυσικά δεν είναι πάντοτε κακό. Αλλά όταν πρόκειται για σχέσεις χωρίς ανταπόκριση είναι καταστροφικό. Γιατί όταν συναντήσεις αυτόν τον ένα, πρέπει να το νιώθει κι αυτός. Δεν υπάρχουν «παρακάμψεις» και αμφιβολίες. Πρέπει να το νιώσεις στην πρώτη στιγμή, στο πρώτο φιλί. Εαν πρέπει να προσπαθήσεις, δεν αξίζει τον κόπο. Μοιάζει σα να «μολύνεται» η καρδιά σου.

Βρες την αγάπη εκεί που είσαι. Μην θέτεις τον εαυτό σου και τα συναισθήματά σου στην εξάρτηση από ένα άτομο. Η αγάπη δεν είναι πάντα ερωτική. Η αγάπη μπορεί να βρεθεί παντού και κυρίως μέσα στην όμορφη ψυχή σου. Αγάπησε τον εαυτό σου πρώτα ώστε η καρδιά σου να δεί καλύτερα. Δες όλες εκείνες τις λεπτομέρειες που κάνουν τη ζωή μας όμορφη και απατηλή ταυτόχρονα. Δες την ομορφιά στις ψυχές των ανθρώπων και μην πιέζεις τίποτα. Άφησε την ψυχή σου να μιλήσει. Και ένα είναι σίγουρο. Όταν οι ψυχές μιλούν, κάνουν θόρυβο.


Οι άνθρωποι ερωτεύονται με μυστηριώδεις τρόπους. Ίσως χρειαστεί να προσπαθήσεις, να πληγωθείς, να ξαναπροσπαθήσεις. Ίσως η αγάπη έρθει να σε βρει. Ο έρωτας μπορεί να κρατήσει για μια αιωνιότητα ή για μια στιγμή. Μόνο αν αγαπάς τον εαυτό σου θα μπορέσεις να κατανοήσεις τι μαγικό συναίσθημα είναι αυτό, έστω αν είναι και για μια στιγμή. Είσαι τυχερός που έχεις συναισθήματα στην εποχή του ατομικισμού. Η αγάπη βρίσκεται έκει ακριβώς που είσαι. Είναι μέσα σου. Απλώς άνοιξε τα μάτια σου. Και θα δείς.


Κείμενο : GeePap



  


In English 


We find love right where we are

Have you ever thought that you keep looking for love in all the wrong places and you haven’t even look right where you are. A human being is one of the stranger and rarer species. They greedy search and when they stop searching they finally realize that they start finding. Finding love, respect, happiness. When they stop craving, they start finding.

In a mysterious way the universe, or whatever this is, ironically smells our desire for love and our fear of never finding it. Love is ours only when we let things go. How many times you have fallen in love all of a sudden? Without a warning, without a mere suspicion and without any effort? I have seen people trying and pushing relationships. They strum their souls and they lead themselves to sorrow. And as they say “Sorrow is concealed in gilded palaces and there’s no escaping it”.

I have also seen people falling in love in unexpected times and places with the most unexpected person. For me, the latter are the lucky ones! Because the great advantage of not knowing what is going to happen, intensifies your feelings.

However, what is happening for those who “died” fighting? Well, they have fallen in the wicked trap of hope. Hope leads us to make extra effort and keep trying and trying. And that’s not necessarily bad. But when it comes to unresponsive relationships, it is a complete catastrophe. Cause when you meet the one, he must feel it too. There are no “deviations” and doubts. You have to feel it on the very first time, on the very first kiss. If you have to try, it is not worth it. It feels like your heart's been infected.

Find love right where you are. Do not depend yourself and your feelings on one person. Love is not only erotic. Love can be found everywhere and mostly inside your beautiful soul. Love yourself first in order to clarify the vision of your heart. See all these little details that make our life beautiful and tricky at the same time. See the beauty in others’ souls and don’t push anything. Let your souls speak! And one is for sure. When souls speak, they make noise!

People fall in love in mysterious ways. Maybe you are going to try and get hurt and try again. Maybe love will find you. Love may last for a lifetime or for a moment. Only if you love yourself, will you be able to understand what magical feeling this is, even if it is just for a moment. You are lucky that you have feelings in these individualistic days. Love is where you are. It is inside you! Just open your eyes and you will see.


Full Text: GeePap